Obsługa nazw.

DNS (Domain Name System) jest hierarchicznym systemem zamieniającym nazwy komputerów na ich adresy IP. U góry tej hierarchii stoi NIC Network Information Center, i ma ona władzę przydzielania domen.Nie ma w DNS centralnej bazy danych. Informacje o komputerach są rozporoszone między tysiące serwerów nazw, które rozłożone sa w sieci w formie struktury drzewiastej. Na szczycie tej struktury DNS ma tzw. domenę główną (złożoną z serwerów głównych). Pod domeną główną znajdują się domeny górnego poziomu. Właśnie tymi domenami zarządza NIC. Podzielić je można na domeny geograficzne i organizacyjne. Przykładowo Polska ma domenę PL, a Niemcy DE.

Domeny organizacyjne to:

• COM organizacje komercyjne,

• EDU instytucje edukacyjne,

• GOV instytucje rządowe,

• MIL organizacje wojskowe,

• NET organizacje związane z siecią,

• ORG organizacje niekomercyjne.

Jeżeli dana domena została już przyznana pewnej sieci (np.: ibm.com, microsoft.com), to przyznawanie poddomen odbywa się już lokalnie w obrębie sieci firmowej. Czyli firmy takie powiadają własny serwer DNS.

Domeny stanowią stuturę zhierarchizowaną. Czyli w jednej domenie może znaleźć się szereg poddomen, a w tych poddomenach kolejne poddomeny. Taka hierarchia znacznie łatwia poszukiwanie adresu komputera o danej nazwie, bo dotarcie po jego nazwie do adresu jest dobrze zdefiniowane i wymaga w najgorszym wypadku zapytania o ten adres kilku serwerów, aż znajdzie się ten, który gromadzi w sobie pełną informacje na temat szukanego komputera.

Działanie DNS jest następujące:

• Serwer DNS (którego adres zna system operacyjny lub aplikacja) otrzymuje zapytanie dotyczące komputera (przykładowo komputer 153.19.48.1, który jest serwerem DNS, jest pytany o adres IP dla nazwy panda.tu.koszalin.pl),

• Jeżeli serwer zna ten adres, to zwraca go,

• Jeżeli serwer nie zna adresu, to kieruje on zapytanie do serwera autorytatywnego, czyli takiego, który jest odpowiedzialny za utrzymanie dokładnej informacji o domenie, o którą jest pytany,

• Serwer autorytatywny udziela odpowiedzi a serwer lokalny zapisuje tą informację w buforze, aby w przypaku przyszłej konieczności jej wykorzystania już ją mieć.

Przydziału poddomeny udziela administrator, który zarządza domenami w sieci o domenie nadrzędnej w stosunku do tworzonej poddomeny. Jest to najczęściej spotykana forma nadawania nazwy poddomenie w dużych instytucjach. Instytucja otrzymując prawo do posiadania sieci, czyli po otrzymaniu pewnego adresu sieci, ma prawo do tworzenia podsieci w dostępnej jej przestrzeni adresowej, a także do zarządzania domenami. Często z utworzeniem podsieci idzie w parze nadanie jej poddomeny. Ale nie jest to regułą. Należy sobie uświadomić, że podsieci i poddomeny nie są ze sobą powiązane. W jednej poddomenie mogą występować komputery z jednej sieci, ale także z wielu. Wszystko zależy od tego, czy serwer DNS obsługujący daną domenę ma w tablicy komputerów wpisany dany komputer.

W serwisie DNS można wyróżnić trzy podstawowe kategorie serwerów DNS:

• Serwer podstawowy (primary server) jest to serwer, który dostarcza wszystkich danych o danej domenie. Czyta informacje o domenie bezpośrednio z dysku, z pliku utworzonego przez administratora systemu. Serwery podstawowe są autorytatywne, co oznacza, że mają one zawsze kompletną i poprawną informację. W każdej domenie powinien znajdować się jeden serwer podstawowy.

• Serwer drugoplanowy otrzymują pełną informację o domenie od serwera podstawowego i aktualizują te dane co pewien czas. Dzięki temu serwery takie są także autorytatywne.

• Caching-only są to serwery, które otrzymują odpowiedzi na wszystkie zapytania od innych serwerów nazw, po czym zapamiętują ją, aby móc ją wykorzystać w przyszłości. Serwery te są nieautorytatywne, ponieważ posiadana przez nie informacja jest niepełna i pochodzi od innego serwera, jest ona jednak wystarczająco dokładna, żeby móc dzięki niej odwołać się do odpowiedniego komputera.

Jeżeli komputer jest wpięty do sieci, zdarza się, że domena nie jest przydzielana na zasadzie rozwinięcia domeny przydzielonej sieci. Sytuacja z życia wzięta: osiedle mieszkaniowe założyło sieć komputerową, a nazwy komputerów należały do domeny osiedle.wroc.pl. U mieszkańców tego osiedla znajdowały się komputery każdy komputer miał własny adres IP. Jeden z mieszkańców założył firmę i chciał, aby jego komputer służył mu do serwisu WWW jego firmy. Napisał w tym celu formularz do administratora serwera DNS, który zajmuje się domeną com.pl. Jego komputer jest w tej chwili widziany pod dwiema nazwami: komp34.osiedle.wroc.pl oraz firma.com.pl. Jak widać jest możliwe żeby jeden komputer był identyfikowany w sieci pod kilkoma nazwami. Tu zazanaczyć należy, że przyznanie domeny komputerowi jest płatne, a opłaty są regulowane najczęściej w systemie rocznym.

Struktura adresu www.tu.koszalin.pl.