Spis treści

Wiadomości ogólne
Historia systemów ...
Windows XP
 
Literatura
Kontakt
Home

Podłączenie Windows XP do Internetu

Komputer może zostać podłączony do Internetem poprzez linię analogową lub cyfrową. Tradycyjne modemy używają linii telefonicznych, urządzenia cyfrowe (w tym modemy cyfrowe) wykorzystują szybkie linie cyfrowych.

Korzystanie z modemu w celu połączenia z Internetem powoduje zestawianie połączenia (poprzez wybranie numery dostępowego, np. 0202122 i załogowanie komputera do sieci). Taki typ połączenia, nawiązywanego od czasu do czasu nazywa się połączeniem komutowanym. Po nawiązaniu połączenia, przez czas jego utrzymywania możliwa jest wymiana danych z Internetem, po rozłączeniu nie będzie to już możliwe.

ISDN

ISDN jest cyfrową usługą pozwalającą na transmitowanie danych, głosu i obrazu. ISDN charakteryzuje się niskim szumem, małymi zakłóceniami i dobrym bezpieczeństwem transmisji. W wielu wypadkach, ISDN to najtańsze cyfrowe połączenie z Internetem.

Istnieją dwa podstawowe typy linii ISDN: BRI (ang. Basic Rate Interface) i PRI (ang. Primary Rate Interface). Szybkość linii BRI to 64 Kb/s. Linia PRI może przesyłać dane z szybkością 1,5 Mb/s, ale jest droższa.

Chociaż połączenie ISDN jest połączeniem komutowanym, czyli musi zostać zestawione na prośbę użytkownika, to jednak czas zestawiania połączenia jest kilkukrotnie krótszy niż w przypadku modemów analogowych. Dodatkowo, po nawiązaniu połączenia z Internetem nadal możemy rozmawiać przez telefon. Jedyną wadą połączenia ISDN jest to, że za każdą minutę połączenia zapłacimy, tak jak za lokalną rozmowę telefoniczną.

Stały dostęp do internetu

Coraz większą popularność zdobywa idea podłączania „na stałe” swojego komputera do Internetu. Dedykowane linia to specjalne stałe połączenie, najczęściej o dużej szybkości. Połączenie to jest zawsze aktywne i gotowe do przesyłania danych.

SDI

Połączenia komputera do internetu poprzez łącze SDI (Szybki Dostęp do Internetu) jest najtańszą i najprostszą formą uzyskania stałego dostępu do sieci. Przepustowość tego łącza w zupełności wystarczy nie tylko nam (o ile nie zamierzamy pobierać z sieci 650 MB plików), ale i kilku znajomym. Dlatego często kilka osób decyduje się na połączenie komputerów w lokalną sieć komputerową i wspólne wykupienie połączenia SDI.

DSL

Linia DSL (ang. Digital Subscriber Line) to nowa technologia pozwalająca na synchroniczną (dwustronną) transmisje. Szybkość technologii DSL waha się od 128 Kb/s do 2,9 Mb/s. Uruchomienie linii DSL jest doskonałym rozwiązaniem dla wymagających użytkowników i małych firm. Wadą linii DSL jest ich koszt.

Istnieje wiele odmian linii DSL o różnych szybkościach. Na przykład ADSL (ang. Asymmetric Digital Subscriber Line) zapewnia szybkość 6 Mb/s w stronę użytkownika i 640 Kb/s dla dwóch kierunków jednocześnie.

Sieci TV

Innym typem linii dzierżawionych są linie telewizji kablowych. Połączenia takie zapewniają duże szybkości i stosunkowo niskie ceny. Szybkość taki połączeń dzieli się na szybkość od użytkownika i szybkości do użytkownika. Zwykle szybkość do użytkownika jest większa, ponieważ taka jest charakterystyka ruchu w łączu.

Dla tych, którzy nie mają dostępu do sieci lokalnych, pozostaje niestety modem, czyli urządzenie pozwalające na podłączenie komputera do sieci telefonicznej. Poprzez modem i sieć telefoniczną komputer będzie komunikował się z serwerem internetowym wybranego dostawcy internetowego.

Konfiguracja połączenia z internetem

Po zainstalowaniu modemu należy skonfigurować połączenie, poprzez które komputer będzie łączył się z internetem. W naszym przypadku będzie to połączenie wykorzystujące dopiero co dodany modem, a więc będzie to połączenie komutowane. W tym celu:

  1. Z menu Start wybierz Panel sterowania | Połączenia sieciowe i internetowe | Połączenia sieciowe.
  2. Z listy dostępnych zadań sieciowych wybierz Utwórz nowe połączenie. Zostanie uruchomiony Kreator tworzenia nowego połączenia sieciowego.
  3. Z listy dostępnych opcji wybierz Połącz z internetem  i naciśnij przycisk Dalej.

Za pomocą kreatora połączeń sieciowych możemy skonfigurować nie tylko dostęp do internetu, ale również połączenie z siecią wewnętrzną

 

  1. Wybierz opcje Konfiguruj moje połączenie ręcznie i naciśnij przycisk Dalej.
  2. Wybierz odpowiadający ustawieniom sposób połączenia z internetem (w omawianym przypadku będzie to opcja Połącz używając modemu telefonicznego) i naciśnij przycisk Dalej.
  3. Podaj nazwę połączenia (np. moje połączenie internetowe) i naciśnij przycisk Dalej.
  4. Podaj numer telefonu usługodawcy internetowego i naciśnij przycisk Dalej.
  5. Podaj wymagane do nawiązania połączenia dane, takie jak nazwa konta i hasło.
  6. Naciśnij przycisk Zakończ. Połącz się z internetem w celu przetestowania poprawności konfiguracji nowego połączenia.

Aby komputer mógł podłączyć się do sieci, musi zostać uwierzytelniony przez dostawce internetowego

Dodatkowe opcje połączenia

Po skonfigurowaniu połączenia modemowego możemy dodatkowo ustawić takie parametry jak:

  • wyłączenie głośnika modemu,
  • liczbę prób ponownego wybrania numeru,
  • czas pomiędzy kolejnymi próbami i inne.

W tym celu należy:

  1. Zaznaczyć połączenie internetowe (wszystkie utworzone połączenia są dostępne poprzez zakładkę Połączenia sieciowe) i z listy dostępnych zadań sieciowych wybrać zadanie Zmień ustawienia dla tego połączenia lub kliknąć ikonę połączenia prawym przyciskiem myszy i z menu kontekstowego wybrać opcje Właściwości.

  2. Na zakładce Ogólne znajduje się przycisk Konfiguruj. Naciśnięcie go wywoła okno dialogowe właściwości modemu. Nawet jeżeli używany modem umożliwia sprzętową kompresję przesyłanych danych, należy sprawdzić, czy odznaczenie tej opcji nie wpłynie na poprawę szybkości połączenia. Algorytmy kompresji są tak skonstruowane, że często próba kompresji już i tak skompresowanych programowo danych powoduje spadek wydajności połączenia, zamiast spodziewanego wzrostu. 

Jednym z elementów konfiguracji połączenia jest konfiguracja wykorzystywanego przez te połączenie urządzenia

    1. Po zamknięciu okna konfiguracji modemu możemy przejść do konfiguracji samego połączenia. Na zakładce Ogólne możemy określić, czy podczas zestawiania połączenia zostanie wyświetlone okno dialogowe z pytaniem o numer dostępowy (ponieważ numer ten podaliśmy podczas tworzenia połączenia, będzie on wyświetlany jako domyślny. Jednak nadal będziemy musieli zaakceptować ten numer naciskając przycisk OK). Za pomocą opcji Dołącz domenę logowania określamy, czy przed próbą zestawiania połączenia system będzie żądać informacji o logowaniu do domeny. Zaznaczenie opcji Monituj o nazwę użytkownika spowoduje żądanie potwierdzenia tożsamości użytkownika przed zestawieniem połączenia.

W większości przypadków połączenie internetowe powinno zostać skonfigurowane, tak jak na rysunku

    1. Zakładka Zabezpieczenia umożliwia skonfigurowanie metody weryfikacji użytkownika i protokołu szyfrowania przesyłanych danych. Dokładne omówienie tych zagadnień znajdzie Czytelnik w rozdziale 12. Pozostawienie domyślnych ustawień spowoduje, że nasz komputer będzie starał nawiązać się jak najbezpieczniejsze połączenie, ale jeżeli serwer nie będzie zgadał się na takie połączenie, ustanowione zostanie połączenie niezaszyfrowane.
    2. Na zakładce Sieć możemy przede wszystkim określić protokół wykorzystywany przy połączeniu. System Windows XP obsługuje dwa protokoły umożliwiające połączenie ze zdalnymi komputerami: PPP (ang. Point to Point Protocol) i SLIP (ang. Serial Line internet Protocol). SLIP jest protokołem starszym i praktycznie już nie wykorzystywanym. Jednak niektóre serwery uniksowe nadal akceptują takie połączenia.

 

Zapora połączenia internetowego

Zapora połączenia internetowego działa jak system zabezpieczeń, określając, jakie informacje będą przesyłane z internetu do komputera. Aby zapobiec przedostaniu się niepożądanych pakietów, zapora połączenia internetowego przechowuje tabelę całej komunikacji z komputerem, który ma chronić. Wszystkie przychodzące pakiety są porównywane z odpowiednimi pozycjami tabeli. Wiadomości przychodzące mogą dotrzeć do komputera tylko wtedy, jeśli w tabeli istnieje pozycja, która pokazuje, że wymiana wiadomości została zapoczątkowana w tym komputerze.

Wiadomości, które pochodzą ze źródła znajdującego się poza komputerem, na którym działa zapora, takiego jak internet, są porzucane, jeśli na karcie Usługi nie utworzono pozycji zezwalającej na ich przedostanie się. Zapora połączenia internetowego nie wysyła powiadomień o swoich działaniach, tylko po cichu odrzuca nieproszony ruch sieciowy, często zatrzymując próby podejmowane przez hakerów, takie jak skanowanie portów.

Aby skonfigurować Zaporę połączenia internetowego:

  1. Z menu Start wybierać Panel sterowania | Połączenia sieciowe i internetowe | Połączenia sieciowe .
  2. Wybierz połączenie, poprzez które komputer łączy się z internetem.
  3. Z listy dostępnych zadań sieciowych wybierz Zmień ustawienia tego połączenia.
  4. W oknie właściwości połączenia wybierz opcje Zaawansowane. Zaznacz pole wyboru opcji Zapora połączenia internetowego i naciśnij przycisk Ustawienia.
  5. Na oknie Ustawienia zawansowane znajdują się trzy zakładki. Domyślnie system włącza wszystkie dostępne zabezpieczenia, tak więc jeżeli chcesz świadczyć którąś z usług wymienionych w oknie Usługi, powinieneś znaczyć tę opcję, jak zostało to pokazane na rysunku poniżej.

Jeżeli komputer pełni funkcję serwera którejś z wymienionych usług, musi ona zostać wyłączona z zakresu adresów chronionego przez zaporę

  1. Po zaznaczeniu wybranej usługi zostanie wyświetlone okno Ustawienia usługi. Proszę zwrócić uwagę, że możemy jedynie zaakceptować domyślne ustawienia usługi naciskając klawisz OK. Co więc zrobić, jeżeli nasz komputer pełni funkcję serwera Telnet, ale usługa ta nie jest uruchomiona na domyślnym porcie 23, a na porcie 34032? Należy nie zaznaczać domyślnej usługi FTP, tylko utworzyć nową usługę, podać jej nazwę (np. Mój Telnet), podać adres komputera i numer portu, na którym nasz komputer będzie nasłuchiwał w oczekiwaniu na nawiązanie sesji Telnet.

Lista typowych usług nie umożliwia zmiany numeru portu

  1. Zakładka Rejestrowanie zabezpieczeń umożliwia skonfigurowanie pliku tekstowego, w którym będą zapisywane udane i nieudane próby nawiązania połączeń z naszym komputerem.
  2. Za pomocą zakładki Protokół ICMP możemy skonfigurować reakcję naszego komputera na przychodzące pakiety protokołu ICMP (ang. internet Control Message Protocol). Jest to jeden z protokołów wchodzących w skład pakietu protokołów TCP/IP. Umożliwia on zarządzanie i kontrolę działania sieci komputerowych. Najczęściej wykorzystywanym i najlepiej znanym zastosowaniem tego protokołu jest testowanie obecności innych komputerów w sieci poprzez wysyłanie do nich pakietu ECHO (aby wysłać taki pakiet, należy wydać polecenie PING adres komputera).

spis treści                                                                            do góry